Ana Sayfa Yazarlar 14.04.2022 809 Görüntüleme

Edebiyatçı , Yazar

A/CELE

İnsan doğar, yaşar ve ölür. Bu süreçte, onca koşuşturmadan, aceleden, kaygılardan hiçbir şey kazanmaz ve insan ile hiçbir şey arasında bir senkronizeden bahsedemeyiz.

Senkronizasyon sorunu hep vardır!

Acele ile yapılmaya çalışılan her şey ayağa dolanır.

Akşam yorgun argın işten eve gelinir, yemek faslı biter, çay demlenir. Çay koyulur bardağa. Bardağın altına tabak koyulabilir, bir tepsiye koyulabilir, hiç olmadı kulpundan tutulabilir. Olmaz! O el mutlaka yanacak. Bir anda kavranır ve o el yanar.

O komodin yok mu, o komodin! Yıllardır yaşanılan odada var, hem de aynı yerde. Sabah telaşla işe gitmeye hazırlanılıyor. Çoğu sabah istisnasız, o komodinin en sivri çıkıntısına, diz kapağının en kemikli yeri mutlaka çarpılır. Ne olur? Can yanar!

Tanışalı iki ay olmuştur, çok sevilir, evlenirsiniz. Acele karar verilir, sonra işler o ilk iki aydaki gibi gitmez, ne olur, yürek yanar! Zamandan tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin kimse farkında olmaz çoğu zaman.

Yaşamlarının gittikçe daha zavallı, daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemezler.

“Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti. İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe zaman azalıyordu.” der Michael Ende, ‘Momo’ adlı kitabında…

Günü daha boş geçirmek için, yapılan her şey aleyhe işliyor belki de.

Bir an önce bitsin diye, kulakta telefon, aynı anda hem maillere bakıp hem yemek yapmaya çalışılır. Hayatta sanki büyük bir acil durum varmışçasına… Telaş içinde sorunları çözmek için koştururken, aslında sadece sorunlar artmaz mı?

Bazen aile ihmal edilir; çünkü işler daha önemli gelir.

Çocuğa hediyeler alınır, sadece boş zaman kalsın diye. Hadi, vakit ayrıldı, parka götürüldü çocuk. Salıncaktan sallanır, kaydıraktan kaydırılır. Odak bambaşka yerlerdedir. Yetişmesi gereken hep acil işleri düşünülür ve vakit geçirmek için ışıl ışıl bize bakan gözlerin nasıl köreltildiği fark edilmez.

Ve hep bu acele içinde, sıradan şeyler hep ihmal edilir. Tüm odaklanma biriktirme, kazanma üstünedir. Bir balıkçı ile sohbet edilmez, bir çöpçüye merhaba denmez. Saat, her şeyden önemlidir.

Her/çoğu şey bize dünyanın sonu gibi göründüğü için, yaşamda art arda gelen sözde facialarla boğuşarak geçirildiği de kesin. Çoğu zaman sözde!

Mark Twain’in dediği gibi: “Hayatım boyunca bir sürü korkunç olayla karşılaştım. Bunların birkaçını da gerçekten yaşadım.”

Acelesiz günlere, en içten sevgilerimle,

Özlem Çallı

Yorumlar

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

İlginizi çekebilir

KUMDAN KALELER

KUMDAN KALELER

Hazır Site by Uzman Tescil