Kuşadası Şoförler ve Otomobilciler Odası seçimleri gerçekleştiriliyor.

Üç adaydan sadece biri kadın.

Aslında bu bir rakamı bile büyük başarı.

Ülke geneline bakıldığı zaman tek örnek olarak gösterildiğinde durumun önemi ve değeri belki de anlaşılabilir.

Oysa, yollarda artık çok fazla kadın sürücü görüyoruz.

Yıllar önce, rahmetli büyük ağabeyim İbrahim’in nişanlısının, yani yengemin Renault marka bir otomobili vardı.

Söke’ye geliş gidişinde herkes hayretle bakardı; bir kadının otomobili olması ve direksiyonda olması alışıldık bir şey değildi.

50 yıl önce, yani yarım asır önce yaşananlar bugün yeniden gözümün önüne geldi. Şaşkın bakışlar ve sessiz bir hayranlık vardı. Ama yollarda durum hiç öyle değildi. Söke-Milli Park yolu o zaman çok daha dardı ve kamyon şoförlerinin tacizi ile yolun en kıyısından aracını sürmek zorunda kalan yengem, sıkıntılı anlar yaşardı.

50 yılda ülkede çok şey değişti, ancak yollarda kadınlara tacizler bir türlü bitmedi.

Bugün kongrede ateşli bir konuşma yapan Birsen Karagöz, adaylık süreci içinde yaşadığı sıkıntıları anlattı.

Sahte hesaplardan yapılan saldırıları dile getirdi.

Lütfen konuşmasını dinleyin.

Ben bir kadın gazeteci olarak onlarca sahte hesaptan şahsıma yönelik hakaret ile karşılaştım ve artık şundan kesinlikle eminim. Cesaretli her kadın mutlaka sindirilmek isteniyor.

Erkeklerin bir kısmı için bel altına vurmak doğal bir güç gösterisi.

Bugün kürsüde kendisine yönelik tacizleri dile getiren Birsen Karagöz, cesaretinden dolayı kutlanmalı.

Onun konuşması sırasında kıs kıs gülen erkekleri de, yıllar önce yengemi taciz eden kamyon şoförlerine benzettim.

Ne yazık ki, yıllar değişti, kadınlar değişti ama erkeklerin bir kısmı hiç değişmedi.

Dünya değişti, onlar yine aynı.

Kadınlar değişmek için bu kadar büyük mücadele verirken, erkeklerin bir kısmının direnmesi dünyayı çekilmez bir hale getiriyor.

“Birsen Karagöz”ler elbette çoğalmalı ama önce kamyon şoförlerinin tacizi de azalmalı…

Yeter artık…