Günümüz Dünyasında yaşamdan keyif almak- alabilmek, olsa olsa kötücüllerin ve duyarsızların bahtiyarlığı olabilir.

Üretim, ulaşım ve iletişim teknolojisinin vardığı düzey bakımından, bir futbol topu kadar küçülen dünyamızda sorunların yerelliği, yada bölgeselliğinden söz edilemeyeceği açıktır.
Dünyamızda her konu artık küresel bir sorundur.
Paranın, bilginin ve teknolojinin mutlak serbest dolaşımının olduğu günümüz dünyası artık global bir dünyadır ve cehalet çukurunda- bataklığında debelenmekte olanlar dışında hiç kimsenin “falanca ülkede yada falanca kıtada olup biten beni ilgilendirmez” deme şansı yoktur.
Filanca ülkede başlayan bir salgın hastalık sadece o ülkenin sorunudur denilebilir mi?
Denilemez.
Bugünlerde yaşandığı üzere bir delinin bir başka ülkeye saldırması durumunda ” bizi ilgilendirmez” demek mümkün müdür?
Değildir.
İran’a yapılan saldırı, Gazze’ye yapılan saldırı vd.’leri tüm dünya toplumlarını doğrudan etkilemektedir. Bu etkilenme sadece psikolojik olmayıp, sosyal, siyasal ve ekonomik de olduğundan her bir insanın doğrudan bütün yaşamını etkilemekte ve ilgilendirmektedir.
Hal böyle olunca günümüzde yaşamdan keyif almak ne kadar olasıdır?
Savaş haberleri, ölümler, yıkımlar, ateşlenen füzeler, nükleer silahların varlığının kullanılma ihtimalini de içermesi gerçeği karşısında rahat olmak, gelecek kaygısı taşımamak mümkün müdür?
Soruyu şöyle de sormak mümkündür; Yaşamdan keyif alanlar var mıdır?
Kuşkusuz bu soruya “yoktur” demek gerçekçi olmaz.
Bencilliğini örgütlemek dışında bir dertleri olmayanlar, dünya yıkılsa bile kendisine dokunulmadığı sürece yıkımı duymayacak kadar cahil ve duyarsız olanlar, daha fazla kar etme hırsları her daim tavan yapan büyük kapitalistler ( karteller, tekeller, holdinglerin sahipleri) büyük burjuvaları bu kategoride saymak mümkündür.
Bunların tuzu kuru olduğu, kendi çıkar ve yaşamları dışında hiç bir şey umurlarında olmadığı için yaşamdan keyif aldıkları söylenebilir.

Bu yüzden bunlara kötücül insanlar ve çevreler demek isabetlidir.

İnsanı seven, doğayı ve çevreyi ve diğer canlıları seven, bilgili, toplumcu düşüncelere ve evrensel sosyal duygulara sahip kesimlerin yaşamdan keyif almaları çok zordur.
Toplumcu, çevreci, doğasever olmaları münasebetiyle bunlara iyicil kesimler ve kimseler demek yerinde olur.
İyicil olanların, her şeyin küreselleştiği, her bir sorun ve sıkıntının tüm insanlığın ortak sorunu haline geldiği 21. yüzyılda yaşamdan keyif alma ihtimalleri ve şansları olabilir mi ?
Bence olamaz.
Duyargaları, zihni açık, empati yeteneğine sahip, bilen ve düşünen insanın sorunlar karşısında kayıtsız kalamayacağı gerçeğini dikkate aldığımızda ve her gün pek çok sorunun ürediği ve türediği gezegenimizde şen şakrak olabilmesi ve kelimenin tam anlamıyla mutlu ve keyifli olması eşyanın tabiatı ile çelişmesi anlamına gelir.
İyi insanlar için keyifli bir yaşam sürdürmenin günümüz dünyasında objektif ve subjektif koşulları yoktur.
Aydın, entelektüel, toplumcu, iyicil insan popülasyonu, günümüz dünyasından kaynaklı gelişen mutsuzluklarını aşmada, her gün bir öncekinden beter moral bozucu gelişmelerin yarattığı ruhsal sıkışmışlıklarını aşma yolunda arayışlar içindedir.
Bir çıkış yolu olarak sanat, edebiyat ve kültürel üretkenlik soluk aldıran bir kulvar olarak görülmektedir.
Ancak ne var ki insan türü kapitalizm denen vahşi sistemi tümüyle terk etmedikçe, erdemi, sağlığı, özgürlüğü ve onuru merkez alan bir yaşam biçimini geliştirmedikçe keyifli – mutlu bir toplum yaşamını egemen kılamaz.
Kurtuluş kapitalizmi aşmakta, “iyi insan ” eksenli ve merkezli bir yaşam felsefesini ve pratiğini geliştirmektedir.

Doğan Karaağaç