Toplumumuzun önemli bir kesiminde maalesef bu zengin seviciliği her zaman mevcuttur. Elbette bunun en önemli sebebi de feodal sisteme dayanır. Nedir bu feodal sistem ? Toprak ağalı ve maraba (alt sınıf) gariban kesim. Ve bu gariban kesimin sürekli bu zenginlere toprak ağalarına tabii olmasıdır. Bağımsız özgür düşünemesidir. Onları krallaştırması tabulaştırması, her dediğini sorgusuz itaat etmesidir.
Avrupa ise bu durumu geçmişte coğrafik keşifler, reform rönesans hareketleri ve sanayileşme devriyle çözerken , ne yazık ki Türkiye ve Ortadoğu gibi ülkelerin bu durumu bugün bile hâlâ çözemediğidir.
Günümüzde toplum (halk) her ne kadar şehirleşmiş gözükse de, bu durum giyisi değiştirerekte devam ettiğidir. Örneğin bugün bir kentte belediye başkanları yeni eski zamana göre toprak ağaları olmuş ve böylece zenginlerin oluşturduğu yeni oligarşik sistem gömlek değiştirerek sürekli sürdüğüdür.
Zengin zengini daima tutarken ve desteklerken, ne yazık ki halk halkı tutmamakta ve çoğunlukla da güçten taraf ve bireysel çıkarını düşündüğüdür.
O sebeple de şehirlerde yaratılan yeni kralları, bir sıradan bireyin (halkın) eleştirmesi her zaman itici gelir, o kraldan çıkarı olana yandaş gruplara. Çünkü kuşaktan kuşağa maraba olmaya alıştırılmış olan bir toplum, zengini (kralı) asla eleştiremez. O zihniyetlerin nezdinde.
Çünkü bu topraklarda zengin her zaman haklıdır güçlüdür. Ağadır. Kraldır.
Ancak ve ancak bu durum sınıf bilincini bilen bir toplumla aşılabileceğidir. Ve olmazsa olmaz çok okumak ve de birey olma bilincinde gizlidir. Halk ne kadar bilinçlenirse o kadar özgürleşir ve yeni krallara olan ilgiyi bırakır. Ve böylece bu coğrafyada hiç bitmeyen oligarşi de çöker.
Tüm mesele aslında eğitim ve birey olmakta başlar. O sebep bu ülkede bir Atatürk bizler için büyük şanstır ve onun devrimlerini çok iyi anlamamızı gerektirdiğidir. İlla bir rehber aramak istersek bizim ebedi rehberimiz bu ülkede sadece M.Kemal’dir ve de Atatürk ‘ün ilim yoludur. Zira Atatürk demek özgürlüktür, birey olmaktır. Kula kul olmamaktır.
“Zengin seviciliğini ise sonsuza dek terk etmektir.”
Zihni Gaymalı
