İki gün önce, Köye gittim yine.

Bütün şiirlerimi tek tek,

Sansürsüz mansürsüz,

Ulu orta, Okudum anneme !

Alıştı artık epeydir, Dinliyor öyle sessizce.

Kime yazdın bunu ? Demiyor artık !

Kabul etti beni, anladı.

Bildi iyice.

Fakat bu sefer,

Bir şey söyledi beni şaşırtan,

Hatırlamadığım kendimden,

Beni bana anlatan.

Bir pasaj verdi bana,

Hipokampüsün olmadığı,

Bilinmez kayıp zamanlardan.

O zamanlardaki Nünerden,

Bir alıntı koydu elime.

Sen, İşte hep böyleydin.

İki yaşında da,

Üç yaşında da dedi.

Babana çekmişsin.

Onun gibi hayalcisin.

Sonra daldı gözleri,

O da okurdu böyle dedi.

Sesi beli belirsiz titrerken,

Beni.bana söyledi,

Beni benden haberdar etti.!

Dyt. Güner Erbay