Aydın Büyükşehir Belediye Başkanı Özlem Çerçioğlu’nun AKP’ye katılmasının yankıları sürüyor.

Sosyal medyada bir iç döküş, bir dertleşme, yüzleşme, psikolojik bir rahatlama var.

Herkes CHP’li olduğu için düne değin Çerçioğlu hakkında yazmıyor, çizmiyor, hatalarını yüzüne vurmuyordu. Hatta görmezden geliyordu.

Üç beş sosyal medya hesabı haricinde, CHP tabanında bir sessizlik hakimdi.

Bu üç beş sosyal medya hesabına baktığınızda da, Özlem Çerçioğlu’nun eski kalemşörleri ve sahte hesap kullanıcıları olduklarını görebilirsiniz.

Yani hiçbir gerçek CHP’li, Özlem Çerçioğlu hakkında asılsızca yazıp, çizmiyordu.

Hatta bizler gibileri; siyasi konjonktüre bakıp, CHP’ye zarar vermemek adına, gazetecilik görevini bile erteliyordu.

Çerçioğlu’nun rahatsızlık duyduğu kalemler, daha düne kadar bizzat kendi beslediği kalemlerdir.

İnsan ister istemez düşünüyor, acaba bu kalemleri Çerçioğlu bugünler için mi istihdam etmişti.

Gün gelip de, mağduriyet kılıfı uydurabilmek adına mı bunları beslemiş, milyonlarca liralık kaynaklar ayırmıştı.

Çerçioğlu hiçbir zaman gerçek CHP’liler ile çalışmadı.

Bunun semeresini de şimdi AKP’ye geçişi sürecinde topluyor.

Ancak, şunu unutmamalı ki, Aydın halkı menfaat için değil, inandığı için oy verir.

Üç beş kalemşör gibi dansözlük yapmaz.

Bugünlerde yapılması gerekenin özeleştiri olduğunu düşünüyorum.

Çerçioğlu’nun AYBA üzerinden kurduğu siyasi güç neden zamanında kırılamadı?

Sürü gibi yönetilen kitleler neden uyanamadı?

Seçim zamanı çamaşır tozu dağıttırılarak, kapı kapı, Özlem Çerçioğlu tarafından kampanyada kullanılan kişiler, neden CHP referansının kullanılmaması için tembihlendi?

Ben bunları yazdığım zaman neden linç yedim?

Neden 169 rakamı bilboardlara asıldığı zaman tek gazeteci olarak ben isyan ettim?

Neden yanımda kimse yoktu, herkes güçlünün yanındaydı?

Lütfen bunları düşünüp, özeleştiri yapalım.

CHP’lilere sürü gibi davranmak hiç yakışmıyor…

Bugünlere uzaydan gelinmedi…