Atatürk’ün en sevdiğim fotoğrafları, çocuklarla çekilmiş olanlar.

Kız çocukları ile sayısız fotoğraf çekilmiş.

Demek ki, fotoğraf çekilmeyi de çok seviyordu.

Dönemine göre; çok sayıda, yüzlerce fotoğrafı var ve her biri ayrı bir anlam taşıyor.

Fotoğraflardaki doğallık adeta dışarıya taşıyor, gülüşündeki samimiyet tartışmasız.

Çocuklarla mutlu olduğu açık, seçik belli oluyor.

Belli ki kendini en rahat, çocuklarla hissediyor.

Büyüklerdeki sertlik çocuklarda yok, aslında Atatürk için de sert demek mümkün değil.

İşyerimde, duvarımda tek bir Atatürk fotoğrafı asılı.

O da, kız öğrencilerin önünden geçerken bir fotoğrafı, benim için çok önemli olduğu için duvarımdan indirmiyorum.

Atatürk; bu fotoğrafta, kız öğrencilerin önünden geçerken, şapkasını başından indirmiş, göğsünün üzerine koymuş, saygı ve huşu ile yürüyor. 

Atatürk’ün, fotoğraftaki kız öğrencilere gösterdiği nezaket dolu duruş bu.

Şimdi, açılışlarda bile şapkasını çıkarmayan devlet görevlilerini görünce üzülüyorum; bence saygısızlık.

Şapka çıkarmak demek, nezaketten de öte bir şey…

Beğeniyorum, onaylıyorum, demek aynı zamanda.

İşte Atatürk; böyle ince, hassas ve duygusal bir insanmış.

Ah, aziz Atatürk, bu 10 Kasım’da ben de sana şapka çıkarmak istiyorum.

Seni beğeniyor, onaylıyor ve sayıyorum.

Şapkamı göğsümde taşıyorum…

Sevgi, saygı ve özlemle…