İstanbul Ortaköy’de bir ailenin gıdadan zehirlenmesi sonrasında, bütün gözler seyyar satıcılara ve gıda satışı yapan işyerlerine çevrildi.

Bütün belediyeler denetimlerini sıklaştırdı ve gerek işyerlerinin olsun,  gerekse de seyyar satıcıların olsun daha yakından takip edildiği bir dönem başladı.

Ben Avrupa’dan gelip Türkiye’de zehirlenerek, yaşamını yitiren aile için çok üzüldüm.

Ve Avrupa’da neden zehirlenme olayları yaşanmıyor sorusunu araştırdım.

Avrupa’da bu konuda bir merkez oluşturulmuş, tek bir merkezden EFSA aracılığı ile gıdalar denetleniyor.

Bitkilerin tohum halinden, hayvanların beslenmesine varıncaya kadar bu merkez tarafından tüm Avrupa denetim altına alınıyor.

Türkiye’de de böyle bir merkezin oluşması, otorite sayılacak bir heyetin gıda güvenliği ile ilgili çalışmaları yönetmesi gerekiyor.

Bu iş sadece belediyelere bırakılacak bir iş değil.

Benim anlamadığım konu şu:

Avrupa’da adamlar, tek bir merkezden tüm Avrupa’yı denetliyor, başka ülkelerden gelen gıdaları kontrol edebiliyor ve gerekirse de geri çevirebiliyor, biz niye Türkiye’de denetimi sağlayamıyoruz?

Beslenme kültürümüz mü yok?

Besin kavramını algılayamıyor muyuz?

Gıda güvenliği gibi bir kaygımız mı yok?

Kuşadası gibi turistik kentlerde durum daha kritik.

Öte yandan, her yerde kermes düzenlemek ve yardım toplamak belki güzel bir şey ama bu kermesler ne kadar denetleniyor?

Dün El Heykeli’nde Gazze’ye Yardım Kermesi vardı.

Etkinliğin amacı güzel ama bu tür kermeslerin de testlerden geçmesi sağlanmalı.

Sorun; Kuşadası sorunu değil, Türkiye sorunu olup, tek bir merkezden, çok güçlü bir otoriteden yönetilmesi gereken bir gıda sorunumuz var.

İstanbul Ortaköy olayı, umarım milat olur, gerekli yasal düzenlemeler yapılır, merkezi bir anlayışla gıda zehirlenmelerinin önüne geçilir.

Kuşadası Belediyesi’nin çabaları vatandaşlarca desteklenir, zabıtalara yardım edilir ve önerilerle güçlendirilirse, çok daha iyi olur.

Bir musibet, bin nasihatten iyidir.