Dünyada gidişat iyi değil. Keşmekeş sürüyor.
İnsan türü evrensel sosyal duyguları, bilinci ve bilimsel bilgiyi geliştirip egemen kılmakta başarısız oldu.
Son beş yüzyılda bilimsel bilgi birikimi, arkaik ve hominid olmayan insan doğası karşısında aciz kaldı.
İnsan doğasındaki barbar öz ve töz harlanan köz gibi açığa çıktı.
Irkçılık, arkaik felsefi ekoller vb. bilim karşısında büyük direnç sergiliyor. Ve toplumlar bu esen geri rüzgara dört nala kapılıyor.
Bilimsel bilgi ile donanık olmayan insanlar ve kitleler on bin yıl öncesinin düşünce kalıplarına kendilerini kaptırmaktan alıkoyamıyorlar.
Bilimsel ve yeterli bilgisi olmayan insan ve kitlelerin rüzgarın geldiği istikamete doğru kendini esintiye kaptırması, en yüksek sesle bağıranın yanına koşması, yanlış da yansa gür ateşin etrafına koşması, güç neredeyse ona yamanması kaçınılmazdır.
Sığır sinegince ısırılan sığır misali, Amerika’lı birinin kuyruğunu dikleyerek son sürat ve rastgele koşması- saldırganlığı ve höt- pötü karşısında dünyada herkesin sus- pus olmasının izahını nasıl yapacağız?
Bunun izahını evrensel sosyal duygu ve bilincin eksikligi ile yapabiliriz.
Venezuela’ da yapılan ormani pratige sessiz kalış bunun kanıtıdır.
Evrensel sosyal duygular ve bilinç nedir ?
Şudur ;
Empati yetenegini, merhameti, sevgiyi, acımayı, paylaşmayı, dayanışmayı, hak ve hukuka saygılı olmayı, meşruiyeti gözetmeyi, tüm insanların ve kültürlerin eşitliğini, sömürüsüzlüğü, toplumların özgür iradesine saygılı olmayı, her bir bireyin insanca yaşayabilecegi sosyo- ekonomik şartların gerekliliğini savunmayı, ırkçılığa ve her türden gerilige karşı evrensel insan ölçeğini savunmayı… kapsayan duygu ve bilinç düzeyi demektir.

İnsan türü neden evrensel sosyal duygu ve bilinçten yana değil de ormana doğru koşmaya eğilim göstermektedir?
Neden incelmeden – insanlaşmadan yana değil de kabalaşmadan ve ormanileşmeden yana yelken açmakta ve kürek çekmektedir?

Kabalık ve orman hükümleri acaba insan doğası ile uyumlu olduğu için midir?
Böyle ise insan doğasını kötücül olmaktan nasıl çıkarabiliriz?
Bunlar üzerinde kafa yormak gerekmektedir.
İnsan türünün son bir asırdaki pratiği insanlık yolculuğundaki genelde kötü olan gidişin iyiye gidiş anlamında köklü bir makas değişimi yapamadığını göstermektedir.
Daha iyi bir dünya ve evrensel sosyal duygular ve bilincin egemen olacağına dair umudumuzu koruyarak ve bu umudu büyüterek yaşama sarılmalıyız.
Bilime ve bilimsel bilgiye olan ihtiyacımızı hiç unutmadan.

Doğan Karaağaç