Dünkü 8 Mart Dünya Kadınlar Günü etkinliklerine damgayı “şu etkinlik vurdu, bu yürüyüş vurdu” şeklinde bir yorumum olmayacak.

Geçmişteki, alışılmış tartışmaların ötesinde bir gün geçirdik. Çok sivrilen, dikkat çeken bir şey olmadı.

Her zaman olduğu gibi Kuşadası Belediyesi öncülüğünde STK’ların katılımı ile bir yürüyüş gerçekleştirildi. Yürüyüşün geçtiğimiz yıllarla kıyaslamasını yapmam istenirse; çok büyük bir fark olmadığını, hemen hemen aynı nicelikte katılımın olduğunu söylemeliyim.

Etkinliklere dair gözlemlerim çok keskin bir takım tespitlere de yol açmadı.

Kadın mücadelesinde değişen bir şey yok gibi.

8 Mart gerçek bir veri değil.

Etkinliklere katılım ister yüksek, ister düşük olsun, gerçekler ortada.

Ekonomik kriz nedeniyle yine en çok kadınlar mağdur.

Eğer Atatürk meydanındaki El Emeği stantları gezilirse, belki gerçeklerle yüz yüze gelinebilir.

Stantlardaki kadınlar gün boyunca tek tük alış veriş yapılmasından yakınıyor.

Gün boyunca satış bekleyen kadınlarımızın 8 Mart gününün çok iç açıcı geçmediği ortada.

Öte yandan, Kuşadası’ndaki turizm hareketliliği başlamadan ekonomik bir değişim beklemek de hayal.

Özetle, ekonomisi iyi kadınlarımız için güzel ve anlamlı bir gündü.

Ekonomisi kötü olanlar içinse, her zaman olduğu gibi bir gündü.

Benim içinse, çok sade, sakin bir gündü.

Ta ki, Fenerbahçe maçına kadar.

Son anda gelen iki gol ile heyecanlanmak, bir kadın için ne kadar doğal ise…

Açıkçası, ilgi alanlarımın arasında böyle lüzumsuz şeyler de var.

Ve yine bir başka gözlemim, kadınların pek çoğunun ilgi alanları ile epey ayrıştığım.

Bunda uzun yıllar erkeklerle yönettiğim iş yaşamım, abilerim, babam ve oğlum etkili.

Hepsine teşekkür ediyorum..

İyi ki varsınız, vardınız.