Kuşadası Belediye Başkanı olduğu 1984-1989 ve 1994-1999 yılları arasında Engin Berberoğlu’nun yanında olan basın mensuplarından biriyim. Ortakları arasında olduğu Ada’nın Sesi Gazetesi bir çok basın mensubunun yetişmesinde basamak olmuş, gazetecilik onun döneminde hak ettiği değeri fazlasıyla görmüştü. CHP’den aday gösterilmediği dönemde bağımsız kalmayı başarmış, gazetesinin politikalarının kin ve nefretle oluşturulması yönünde hiçbir çaba harcamamıştı. Öyle ki, o dönemde en yakın rakibi olan Suyolcu ile röportaj yapmış ve yayınlamıştım. Kimseye kin gütmezdi. Başkanlığı döneminde ters düştüğü siyasetçiler ona en ağır suçlamalarda bulunurken, o sakin kalmayı tercih edecek kadar olgun davranmıştı.

Rahmetli Suyolcu seçim dönemlerinde “hırsız var” diye bağırırdı, bunu kitleleri harekete geçirebilmek için yapardı, Berberoğlu ise, bu tür suçlamalara hiç yönelmedi. Kimseyi suçlamadı, hep yüreğinin sesini dinledi.

Bugün ben de onun yaptığını yapıyorum. Yüreğimin sesini dinliyorum. İnsan sevgisinin daha baskın olduğu bir siyasetçiyi kalbimin sesiyle uğurluyorum. Kalbim diyor ki, iyi bir siyasetçi ya da iyi bir belediye başkanı olmanın hiç bir önemi yok. İyi bir insan olmak çok daha önemli. Engin Berberoğlu çok genç yaşta başkanlık yaptığı Kuşadası’nda eminim bir çok hata yapmıştır ama çok insanın hayatına dokunarak çok iyi işler de yaptı. Sel felaketinde batan matbaamızı yeniden ayağa kaldırması, hayatımıza zenginlik katan her adımı desteklemesi muhteşemdi.

Kuşadası’nda yerel basını gerçekten, hak ettiği gibi destekleyen tek belediye başkanı Engin Berberoğlu idi.

Talepte bulunan herkese taleplerinin karşılığını verdi.

Kimimize sahilde kitap standı, kimimize büfe, kimimize araba, kimimize TV kanalı tahsis etti.

O dönemlerde Engin Berberoğlu’ndan destek almayan tek basın mensubu yoktur.

O yüzden bugünkü kronik basın savaşları da pek görülmezdi. Herkes kazanır, evine ekmek götürebilirdi.

Ne Zeynep’in Nazan’dan, ne Zafer’in Bahadır’dan bir farkı vardı. Gönül kapıları herkese açıktı.

O kapı hiç kapanmadı biliyorum ama CHP’den ayrılınca yollarımız da koptu.

Tekrar CHP’ye dönüşünde ilk beni aradı; CHP’ye dönüyorum, şimdi partiye gidiyorum, benimle gelir misin, dedi.

Tabi, koşarak gittim. Haberini yaptım, çok mutlu oldu.

Mekanı cennet olsun, hepimizin Engin Abi’si, Kuşadası’nın en güzel abisiydi…