91 yıl önce, Mustafa Kemal Atatürk tarafından, kadınımıza seçme ve seçilme hakkı tanınmış.

Ancak, günümüzde bu hakkın sahadaki karşılığını göremiyoruz.

Kadınlar, seçme ve seçilme hakkının öneminin farkında değil ve sanırım bu farkındasızlık sorunların yegane nedeni.

Ne yazık ki, kadınlarımızın geneli, çevrelerindeki olaylara kayıtsız ve bu kayıtsızlık onları aşağıya çeken en önemli meselelerden biri.

Buna cehalet mi deriz, nasıl tanımlarız onu bilemiyorum ama hayata karşı bu kadar kayıtsız olmak, en çok da kadınlara yakışmıyor.

Dünyanın sorumluluğunu üstlenmek istemeyen kadınların bu tutumu, seçme ve seçilme hakkı dediğimiz, biraz da kafa yormayı gerektiren konularda daha büyük problem haline gelmekte.

Kafamızı yormak istemiyoruz.

Sadece bu nedenle evlenip, çoluk- çocuk sahibi olan milyonlarca kadın var.

Oysa, kafa yormaktan kaçtığımız her sorun bumerang gibi katlanarak, biz kadınlara dönüyor.

Hiç olmazsa, bugün kafa yoralım mı?

Neden az sayıda kadının siyasette var olduğuna dair bir sorgulama yapalım mı?

Elbette, erkekler bu konuda daha hevesli, daha gayretli ve çabalı…

Ancak, kadınların istekli olmamasının nedenleri de yok değil.

Kendilerine verilen ıvır, zıvır işlerinden başlarını kaldıramıyorlar.

Ancak, yine de en azından bugün başımızı kaldıralım.

Hayatın keskin ve ince yanlarını keşfedelim.

Farkındalığımızı artıralım.

En azından, bugün çevremize kayıtsız kalmayalım, işin kolayına kaçmayalım.

Bize verilen ıvır-zıvır işlere takılıp, kalmayalım.

Kadın gülünü önce içimizde, sonra göğsümüzde yeşertelim.