Son yıllarda göç ve çok kültürlülük olguları, siyasi partilerin içini de karıştıran etkenler haline geldi.

Kuşadası’na ilk geldiğim yıllarda, siyasi partilerde çalışan, görev alan kişilerin tamamını tanırdım ve onları tanıdığım gibi aile ilişkilerini, ekonomik durumlarını ve sosyal yapılarını da takip edebilirdim.

Son dönemde bu mümkün değil, partilerin içi adeta aşure gibi.

Kimse alınmasın, aslında aşureyi de çok severim.

Bugün de aşure günü…Tam da üstüne basmışım.

Tatlı olarak aşureyi ne denli sevsem de, sosyolojik durumları analiz etmekte zorluklar çıkarabilmekte.

Şu an, bir futbol takımını takip etmek hepsinden kolay.

En azından futbolcuların bonservisleri var, oraya bakarak takip edebiliriz.

Ne yazık ki, siyasi partiler bu durumda bile değil.

Tespitlerim şu yönde ki; göç ve çok kültürlülükten en çok CHP etkileniyor.

CHP’den istifa eden, AKP’ye katılan milletvekilleri ve belediye başkanları bende bu duyguları uyandırıyor.

Daha İYİ Parti’den kısa süre önce CHP’ye Cumhuriyet kadınıyım diye giden ve şimdi de AKP’ye geçen milletvekili Nimet Özdemir aşurenin en güzel örneğini veriyor.

Tabi bu aşurenin içine şeker katılmamış, çok tatsız tuzsuz bir aş olmuş.

Bir dönem CHP’ye, diğer dönem AKP’ye, öteki dönem İYİ Parti’ye geçişin temelinde hala göçebe toplum oluşumuz yatıyor. Göçebe toplumlarının da tatlısı aşuredir.

Bu durumları görünce, siyaset kazanının içine kepçe sallamak halkımızın içinden gelmiyor.

Göç ile hasbıhal olmuş toplumun, çok kültürlü yapısının sonuçlarıyla doğal olarak siyaseti de aşure kıvamına getirmenin başarısını elde ettik.

Nimet Özdemir bu aşurenin su katılmamış halidir.

Taş gibidir, midemize oturmuştur.

Dişimizi kırmış, boğazımızı yakmıştır.